การผลิตเชือกกระโดดที่มาจากธรรมชาติโดยมีวิธีการผลิตอย่างดี

กระโดดเพิ่มความสูง ประสานเป็นเรื่องที่สนุก ขบขัน หรืออาจจะถึงขันพิเรนทร์เพื่อ ที่จะทำให้คุณจำมันได้ง่ายในทันทีก็ได้ต่อไปนี้จะกล่าวถึงสิงที่น่ารำคาญใจของการที่มีใจไม่อยู่ กับเนื้อกับตัว เช่น การลืมว่าวางของที่ต้องการใซใว้ตรงไหนวิธีแก้ ก็เหมือนกับวิธีที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น คุณต้องสร้างการ ผูกประสานระหว่างสิ่งของและตำแหน่งของมัน เช่น เมื่อ โทรศัพท์ตังขึ้นคุณก็รืบไปรับมัน คุณจึงเสียบดินสอไว้ที,หลังหูของ คุณ ให้คุณสร้างภาพในใจขึ้นมาทันทีอย่างรวดเร็วระหว่างหูกับ ดินสอ เมื่อคุณวางหูโทรศัพท์แล้วนึกถึงดินสอ คุณก็จะรู้ว่ามันอยู่ที่ หลังหูของคุณนั่นเอง กรณีเดียวกันสำหรับสิ่งของชิ้นเล็กๆ หรือ ธุรกิจเล็กน้อย ถ้าคุณมีนิลัยชอบวางของไว้ในที่ต่างๆ ให้คุณสร้าง นิลัยโดยการสร้างเรื่องผฺกประสานสิ่งต่างๆ นั้นกับดำแหนุ่งของมัน คำถามหนึ่งที่มักจะเกิดขึ้นเกี่ยวกับเรื่องการผูกประสานนี้ ก็คือ ก็ดี ฉันจะจำได้อย่างไรในการสร้างการผูกประสาน สำหรับสิงของต่างคำตอบเดียวที่มีก็คือ ให้ไซ้บางอย่างที่ อุณหภูมิห้อง มีพลังในครั้งแรก และแน่ใจว่า คุณได้สร้างการผูกประสาน เมื่อ คุณทำได้แล้ว ขอให้มั่นใจว่าคุณจะจัดการที่จะรักษาความจำนั้น ไว้ได้ และก่อนที่คุณจะรู้ตัวมันอาจเป็นนิสัยที่ดีที่ติดตัวคุณ ไปเสียแล้วก็ได้ระบบการผูกประสานนี้สามารถแก้ไขปัญหาของอาการ ใจลอยได้อย่างไม่ต้องสงสัย เหตุผลอยู่ที่การสังเกต ดวงตาไม่ สามารถเห็นได้ ถ้าใจไม่อยู่กับตัว ดังนั้นเมื่อคุณวางของไว้ ในที่ต่างๆ อย่างไม่แยแส แนวคิดในการสร้างเรื่องผูกประสานทำให้ คุณคิดถึงในสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ในเวลาแค่เสี้ยววินาที และมันคือ ทั้งหมดที่จำเป็นการผูกประลานนั้นไม่สำคัญว่าต้องใช้สิ่งใด เพราะสิ่งที่ สำคัญก็คือ เมื่อคุณหลับตาลงแล้วคุณลามารถเห็นภาพตัวคุณ กำลังดึงปลั๊กเตารีดออก ซึ่งคุณได้ทำมันไปแล้ว คุณก็จะไม่ต้องเป็น กังวลว่า คุณได้ดึงปลั๊กออกหรือยัง ขณะที่คุณกำลังชมภาพยนตร์ อย่างสนุกลนาน การหลับตาและนึกภาพการกระทำดีเท่ากับการ ผูกประสาน มันใช้ในจุดประสงค์เดียวกันคือ เป็นการยำเตือน คุณให้คิดถึงในสิงทีคุณกำลังทำในเวลาที่ผ่านมาเมื่อครู่วิธีที่กล่าวมาทั้งหมดจะได้ผลอย่างแน่นอน ให้คุณใช้ ความพยายามสักหน่อยในครั้งแรก แล้วคุณจะยินดีที่คณได้ ทำเช่นนั้น นำเข้าเชือกกระโดด

เชือกกระโดด

นายกรัฐมนตรีได้มีคำสั่งให้คณะกรรมทั้งชุดเพิ่มมาตรการในการวิเคราะห์ไล่หนู

ผู้นำรัฐประหารได้ยื่นคำขาดแก,พระยามโนปกรณ์นิติราดาให้ลา ออกรวมทั้งคณะรัฐมนตรี เพื่อเห็นแก่อิสระภาพความสงบเรียบร้อยของ บ้านเมืองเช้าของวันที่ ๒๐ มิถุนายน พระยามโนปกรณ์ฯ มิจดหมายถึงพระยา พหลฯ ด้วยข้อความสันๆ อุปกรณ์คลื่นรบกวน  ว่า “ผมได้รับหนังสือของเจ้าคุณในวันนี้ ขอให้ ผมลาออกจากนายกรัฐมนตรี ได้ทราบ...ผมและคณะรัฐมนตรีลาออกจาก ตำแหน่ง และจะได้นำโทรเลขกราบถวายบังคมทูลวันนิ”คืนของวันที่ ๒๐ มิถุนายน พระยาพหลฯ ได้ให้เจ้าพระยาพิชัยญาติ ประธานสภาผู้แทนราษฎร และนายร้อยโทจรูญ ณ บางช้าง พร้อมด้วย สมาชิกผู้แทนฯ หนึ่งในสามไปเฝืาทูลละอองธุลีพระบาท ณ พระราชวัง ไกลกังวลหัวหิน เพื่อทูลเกล้าขอเปิดประชุมสภาผู้แทนราษฎร และแต่ง ตั้งพระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรีบริหารประเทศชาติต่อไป พันโทแปลก พิทูลสงคราม ได้ส่อแววของการเป็นผู้นำ ด้วยการ เป็นทหารเสือคู่ใจของพระยาพหลฯ เช้าแก่ไขวิกฤตทางการเมืองของชาติ อีกครั้งหนึ่ง!ปราบกบฏบวรเดช©มี่อครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ๒๔๗๕ คณะ ราษฏร์ทำการปรับปรุงกองทัพบกอย่างขนานใหญ่ เพื่อให้เป็นกอง ทัพที่มีประสิทธิภาพเยี่ยงกองทัพในอารยประเทศแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ คณะราษฎร์มีเป้าหมายกวาดล้างกลุ่มเจ้า นายเชื้อพระ'วงคั เพื่อมิให้กองทัพเป็นฐานให้ระบบสมบูรณาณาสิทธิราชย์ กลับฟืนคืนมาอีกการเปลี่ยนแปลงกำลังพลในครั้งนั้นฝ่ายคณะราษฎร์สามารถ รวบรวมสรรพกำลังไว้ในกำมืออย่างสิ้นเชิง ในการปลดและโยกย้ายนี้มียศ ระดับพลโท sr คน พลตรี ๑๐ คน พันเอก ๒๒ คน และยังปลดพระยา อธิกรณ์ประกาศออกจากตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจด้วย ยิ่งกว่านั้นหลังการปฏิว้ติใหม่ๆ พระบรมวงศานุวงค์และผู้ที่ยังจงรัก ภักดีต่อพระมหากษัตริย์ ต่างไม่ยินยอมพร้อมใจที่มีการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ และพากันก่อหวอดขึ้นลับๆ เพื่อที่จะรื้อฟัน ไล่หนูไร้สาย ระบอบเก่าขึ้นมาทางฝ่ายรัฐบาลเองก็ทราบเรื่องนี้ แต่ก็ใม่กล้าทำการอะไรลงไป ให้เป็นที่รุนแรง เกรงไปว่าจะเป็นการกระทบกระเทือนพระราชหฤทัยต่อ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแต่พระบรมวงศานุวงค์ก็มักมีการประชุมลับและตระเตรียมการยึด อำนาจกลับคืนมา รัฐบาลคิดดูแล้วหากใช้กำลังเข้าปราบ คงหนีไม่พ้นการ นองเลือด รัฐบาลจึงตัดสินใจนำความขึ้นกราบบังคมทูลต่อพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว ให้ทรงทราบพฤติการณ์นานาของกลุ่มผู้คิดก่อการพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีกระแสพระราชดำรัสให้พระยาว รพงค์เสนาบดีกระทรวงวัง นำเอาพระราชหัตถเลขาของพระองค์มอบต่อ พระบรม1วงศานุ'วงค์และผู้ที่'จะก่อการ'ว่า“...ฉันเห็นว่า ถ้าเป็นจริงดังนั้นก็ไม่สมควรเลย พระราชวงค์ควรช่วย กันรักษาความสงบโดยละม่อมละไม เพราะความมุ่งหมายของรัฐธรรมนุญ ก็เป็นส่วนหนึ่งแห่งความดำริของฉัน...ชี้แจงแก่ผู้จงรักภักดีอย่าให้ทำการ ใดๆ ซึ่งไม่สงบราบคาบ แม้เพียงใช้กิริยาวาจาเสียดสีก็มิบังควร เพราะ ถ้าเกิดเป็นปากเป็นเสียงกันแล้วก็จะเป็นอันตรายต่อความสงบราบคาบ” อย่าง1ไรก็ดี รัฐบาลและคณะราษฎร์เกรงว่ายังมีผู้คิดจะโค่นระบอบ ประชาธิปไตย และเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม จึงได้ทูลเชิญสมเด็จพระเจ้า พื่ยาเธอกรมพระนครสวรรค์วรพินิจ ให้เสด็จไปอยู่ต่างประเทศเป็นการ ชั่วคราว เพราะหากพระองค์ยังประทับอยู่ในประเทศแล้ว จะเป็นเงื่อนไข ในการปฏิว้ติล้างระบอบประชาธิปไตยกระนั้นก็ตาม...พระองค์เจ้าบวรเดช ขายเครื่องไล่หนู  อดีตเสนาบดีกลาโหมและ ขุนนางทั้งหลาย ตลอดจนนายทหารบางพวก ที่ยังจงรักภักดีต่อพระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๗ ไม่พอใจกลุ่มคณะราษฎร์ที่หมิ่นพระบรม เดชานุภาพของพระมหากษัตริย์อยู่บ่อยครั้งเช่น กรณีนายถวัติ ฤทธี้เดช ได้เป็นโจทก์ฟ้องร้องพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว ทำให้เชื้อพระวงค์ทั้งหลายมีความเคียดแค้นยิ่งรัฐบาลชุดพระยาพหลฯ เป็นนายกรัฐมนตรีไฟเชียวให้นายปริดี พนมยงค์ กลับประเทศไทยได้ ผู้ที่จงรักภักดีต่อระบบพระมหากษัตริย์ อย่างพระองค์เจ้าบวรเดชโจมตีว่า เค้าโครงเศรษฐกิจของนายปริดีจะต้อง ก่อความเดือดร้อนให้กับเซือพระวงค์ขุนนางอย่างแน่นอน

เครื่องไล่หนู

กลยุทธ์การขายเครื่องไล่นกแบบไม่ต้อมีหน้าร้าน

องค์ และพระพุทธรูปอีก 3-4 องค์ แต่ความน่าสนใจอยู่ที่พระพุทธ รูปองค์หนึ่งที่มีรูปร่างแปลกไปจากพระพุทธรูปทั่วไปมาก เพราะพระ พุทธรูปทั่วไปค่อนข้างมีพุทธลักษณะที่งดงาม แต่พระพุทธรูปองค์นี้ กลับตรงกันข้าม ไม่ว่าจะเป็นพระเนตรโปน พระกรรณมีข้างเดียว พระ นาสิกแหว่ง เหมือนกับตั้งใจออกแบบให้ผิดเพี้ยนไปจากปกติลุงจันทร์ไม่รูสืกว่าพระพุทธรูปองค์นี้แปลกแต่อย่างใดหาก แต่นึกสงสารถึงความเศร้า และลักษณะด้อยของพระพุทธรูป นันมากกว่า  ระบบไล่นกไฟฟ้า จึงได้เช่ามาด้วย และนำไปเก็บไวในห้องพระเหมือน กับพระพุทธรูปทุกองค์จะว่าไปแล้วหากไม่สังเกตก็จะเห็นว่าเป็น เหมือนกับพระพุทธรูปทั่วไปนั่นเองลุงจันทร์อยู่กินแบบครอบครัวขนาดกลางคือมีแม่ลุงจันทร์พี่สาว ลุงจันทร์ ภรรยา และลูกสาว 2 คน ลูกชายอีก 1 คน ฐานะครอบครัว ก็อยู่ในระดับดี นั่นเพราะมรดกจากที่ดินหลายแปลง ที่พอจะขายสร้าง เนื้อสร้างตัวให้ครอบครัวอยู่อย่างสุขสบายได้หลังจากที่ลุงจันทร์เช่าพระพุทธรูปองค์นั่นมาไดไม่ถึงสัปดาห์ ลูกสาวคนโตของลุงจันทร์ที่เดินทางไปทัศนศึกษาต่างจังหวัดก็เกิด อุบ้ดิเหตุจนเสียตาไปข้างหนึ่ง ครอบครัวลุงจันทร์เสียใจ และสงสารลูก มาก แต่ลุงจันทร์แกมักมองโลกในแง่ดีว่า เสียตาข้างเดียวก็ยังดีกว่าเสีย 2 ข้าง หรือเสียชีวิต จากนั่นลุงจันทร์ก็ขายที่อีก 3 แปลง ที่เหลือทำ ตาใหม่ให้ คลื่นไล่นก ลกสาวจะไดไม่๑โทํไๆ เซะ ‘เป็นไงบางครับหมอ” พี่ลุงจันทร์ซักถาม“มันม่สิ่งไม่ดีอยู่ในบ้าน แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นอะไรกันแน่ ใน ปีนี้เขานำอะไรแปลก ๆ เข้ามาในบ้านบ้างหรือเปล่า” หมอดูถาม“ก็มีพระพุทธรูปองค์หนึ่งครับ ผมเคยห้ามแล้วแต่มัน อยากจะเก็บไว้เป็นพระพุทธรูปลักษณะประหลาดผิดธรรมชาติ”พี่ลุงจันทร์ตอบหมอดูเจ็บหน้าอก “งั้นให้เอาพระองค์นั้นไปไว้วัดซะช่วยให้ดีขึ้นได้” หมอดูแนะนำพี่ลุงจันทร์บอกลุงจันทร์เรื่องดังกล่าว ตอนแรกลุงจันทร์!ม่ยอม แต่ไม่มีทางเลือก จึงลองเชื่อพี่ชาย เอาพระพุทธรูปองค์นั้นไปไว้ที่จัด หลังจากนั้นเหตุการณ์ร้ายๆ ก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย ครอบครัวของ ลุงจันทร์ดีขึ้นเรื่อยๆ มีเงินมีทองใช้เหมือนก่อน ลูกสาวทั้งสองคน เรียนจบตามที่ลุงจันทร์ตั้งใจแม้ว่าภรรยาของแกจะไม่กลับมาแล้วก็ตามเ ? องจTงอาท    หวครยอง แม่ของลุงจันทร์จากไปอย่างสงบในคืนนั้นเอง เรื่องพระพุทธ รูปไม่ได้มีอะไรสะกิดใจลุงจันทร์เลย แต่เรื่องนี้ยังอยู่ในความคิดของพี่ ชายลุงจันทร์เสมอหลังจากพิธีศพของแม่ลุงจันทร์เสร็จสิ้นลง  กำจัดนกไร้สายพี่ชายคนโตของลุง จันทร์ “ลุงหมึก” ที่หนีออกจากบ้าน ไม่สนใจไยดี ก็กลับมาเพี่อหวัง จะทวงสมบัติที่เป็นมรดกจากแม่ แต่แม่ของลุงจันทร์ไม่ได้แบ่งสมบัติ ไวํให้ลุงหมึกเลยแม้แต่น้อยจึงบันดาลโทสะทำร้ายร่างกายลุงจันทร์ปาง ตาย จนต้องนอนในห้อง ไอ.ซี.ยู. ซะหลายวัน กว่าหมอจะอนุญาตให้ ออกและกลับบ้านได้

เครื่องไล่นก

สมหมายได้สั่งซื้อเครื่องไล่นกขนาดกลางมาติดไว้ในโรงจอดรถ

ในที่สุดน้าจันทร์ก็ได้รู้ความจริงถึงอาถรรพณ์แห่งบ้านหลังนั้นว่า แต่เดิมเจ้าของบ้านหลังนั้นอยู่ๆ ก็เกิดฆ่ากันตายเพราะสามีติดเหล้า หนัก พอฆ่าภรรยาและลูกๆ เสร็จแล้วเขาก็ยิงตัวตายตามบ้านหลังนั้นจึงเปิดให้เช่าราคาถูก ไล่นกระบบไฟฟ้า  เพราะน้อยคนนักที่จะกล้ามา อยู่ หากรู้ตำนานความสยองของบ้านหลังนั้น และอาถรรพณ์ของบ้าน ก็ยังอยู่ต่อไปหลังจากน้าจันทร์ได้ฟังเรื่องเล่าอันน่ากลัวจากผู้ใหญ่บ้านก็อด เป็นห่วงน้าก้อไม่ได้เพราะน้าจันทร์เชื่อว่าที่น้าก้อเปลี่ยนไปเป็นคนละ คนแบบนี้เพราะอาถรรพณ์ของบ้านหลังนี้ทั้งสิ้นน้าจันทร์ตัดสินใจไปที่บ้านหลังนั้น เพื่อจะช่วยให้น้าก้อออกมา จากบ้าน แต่เมื่อไปถึงบ้านก็พบว่าน้าก้อยิงตัวตาย นอนจมกองเลือด อยู่ น้าจันทร์ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่คิดว่าเหตุการณ์ร้ายๆ จะเกิดขึ้น กับชีวิตตนอีก น้าจันทร์ได้แต่ร้องไห้ด้วยความสูญเสียอย่างมากงานศพของน้าก้อจัดขึ้นเรียบง่ายมีเฉพาะคนในครอบครัวเท่านั้น ที่ไปร่วมงานแม่ฉันชวนน้าจันทร์มาอยู่ด้วยก้นเพราะห่วงป้องและแป้ง อีกอย่างน้าจันทร์ก็ตัวคนเดียวแล้กรัวซองทุวเป็นกรอบกรัวหก,อนขางบากจน^านะ การเงนยานย' ลูกกหลายกน นมแก่เงนจะเอขาว กลับบานบงไม'มเลยลักบาทความยากจนข้นแค้นจึงทำให้ทวีตัดสินใจค้ายาบ้าหวังจะรารวย ขึ้นมา เหมือนกับพ่อค้ายาบ้าที่ตนเคยรู้จักมาก่อน เริ่มตั้งแต่ 5 เม็ด 1 0 เม็ด 100 เม็ดนก และล้านเม็ด จนฐานะของทวีริ่ารวยขึ้นทุกวันๆลูกค้าที่ตกเป็นเหยื่อของฑวีก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นเด็กวัยรุ่นใน หมู่บ้านและละแวกใกล้เคียง ทำให้หมู่บ้านตังกล่าวมืแต่เด็กติดยาบ้า ไม่เป็นอันทำอะไรคดีอาชญากรรมเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน พ่อแม่ของเด็กเหล่านั้น พากันสาปแช่งทวีและครอบครัว“ขอให้พวกมันล่มจม ตายโหงตายห่ากันทั้งครอบครัว พวก มึงฆ่าลูกกูทั้งเป็น” เสียงสาปแช่งจากชาวบ้านที่อยากเห็นความ หายนะของทวีรุนแรงขึ้นทุกวันๆ แต่ดูเหมือนว่ามันไม่ได้ทำให้เขา สำนึกแต่อย่างใดทวีขายยาบ้าไม่ถึง 5 ปี เขามืที่นา เงินเก็บเป็นสิบๆ ล้านชาว บานต่างมาขอกูดอกเบี้ยก็แพงแสนแพงแต่ไม่มีทางเลือกก็ต่เองกูฑวี ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีกินเปรียบ คลื่นสัญญาณไล่นก ได้ว่าคนในหมู่บ้านขณะนั้นเป็นทาสเงินทาสยาบ้าของ ทวีกินเกือบทุกคน แม้ทวีจะรารวยมากเท่าใด ความโลภก็ไม่ทำให้เขา รู้จักพอเลยแม้แต่น้อยคนทำความชั่วก็มักจะได้รับความชั่วตอบแทนเมื่อทวีกับภรรยา รถควีา และรถระเบิดตายทั้งคู่ และนี่เองที่เป็นจุดเริ่มด้นของการชดใช้ กรรมของครอบครัวทวีหลังจากที่พ่อกับแม่ตายก็เหลือแต่เพียงลูกๆ ถึง 7 คนที่จะได้ รับมรดกจากการทำความชั่วของพ่อแม่ลูกคนโตและคนรองยิงกันตาย เพราะแย่งที่ดิน 10 ไร่ติดถนน ที่ทวีชื้อไว้ลูกสาวคนโตของทวีถูกฆ่าข่มขืนซึ่งก็เป็นพวกที่เมายาบ้านั้นเอง ตอนนั้นชาวบ้านต่างเริ่มสะใจ และทุกคนก็พากันคิดว่ากรรมของทวี เริ่มตามทวีทันแล้วลูกชายคนเล็กและคนกลางไม่เลิกขายยาบ้าถูกเอเย่นต์ค้ายาบ้า ด้วยกันยิงตายซึ่งก็คงมาจากการขัดผลประโยชน์เหลือแต่เพียงลูกสาว อีก 2 คนของทวี“พี่เราจะทำไงก้นดี” แพร เริ่มพูดด้วยความหวาดกลัว“ก็ไม่ต้องทำอะไร คราวนี้เราจะไต้รวยแค่ 2 คน” พรพูด ด้วยความสะใจ เพราะตนเองก็อยากได้มรดกของพ่อแม่เหมือนกัน“แกเฉย ๆ เถอะน่า สมบัติเรามีอีกเพียบ ชาตินี้ทั้งชาติแก ก็กินไม่หมดแล้วIT ฉงจ}งอาทรทแรนหวีf>a ของ“แต่หนูกลัว ทุกคนตายหมด หนูกลัวจะเป็นเหมือนคน อื่น ๆ น่ะพี่” แพรพูดด้วยร้องไหไปด้วย“อย่าปอดแหกน่ะ บอกให้อยู่เฉย ๆ ไอ้พวกนั้นมันก็ตาย ลันหมดแล้ว แล้วแกจะกลัวอะไร” พรตวาดแพรและตนก็ดีใจอย่าง มากพรตัดสินใจไปเที่ยวภูเก็ตกับเพื่อนๆของเธอเพื่อหลีกหนีปัญหา สักพัก แล้วค่อยกลับมาแกไขปัญหาต่างๆ อีกทีหนึ่งขณะที่ได้เดินทางไปภูเก็ตนั้นก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนองอย่างหนัก ทำให้รถที่พร เครื่องรบกวนนกขนาดใหญ่ โดยสารมาเสียหลักพลิกตกเหว มีคนบาดเจ็บจำนวนมาก แต่มีคนเสียชีวิตเพียงคนเดียวนั้นคือพรร่างของเธอตกสู่พื้นล่างเละไม่มี ชิ้นดี สร้างความประหลาดใจให้กับทุกๆ คนมาก ว่าเธอตกลงไปได้ อย่างไรทั้งที่ประตูหน้าต่างก็ปีดทุกบานอยู่แล้วส่วนแพร เมื่อทราบข่าวการตายของพี่สาวก็เหมือนคนโรคจิต เดี๋ยวก็หัวเราะ เดี๋ยวก็ร้องไห้จนในที่สุดเธอก็จุดไฟเผาบ้านตัวเอง เธอ ถูกไฟคลอกตายในบ้านของเธอเองโศกนาฏกรรมของครอบครัวนายทวี ตูเหมือนจะเปีนเคราะห์ กรรมที่เขาได้รับจากการกระทำความชิ้วของตัวเอง หลายครั้งที่เรา ทำชั่วแต่เราไม่เห็นผล แต่ไม่ช้าความชั่วจะปรากฏให้เห็นจนได้ชาวบ้านเชื่อว่าตอนนี้คำสาปแช่งทุกคนเป็นจริงแล้ว เขาได้รับ ผลกรรมที่ก่อเอาไว้แล้ว ด้งที่เขาเรียกว่า "หำซัวไคซัวจ?งๆ"

เครื่องไล่นก

คุณครูชอบให้นักเรียนฝึกความสามารถในการทำรายงาน

ก่อนเจเน็ตจะออกจากโรงพยาบาล หมอได้บอกกับเธอว่า เธอจะมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรงเกิดขึ้นอีกระยะเวลาหนึ่ง จึงได้ ให้ยาระงับปวดไปกิน แต่ยํ้าเตือนว่าอย่ากินยาเกินกว่าวันละสอง เม็ด เพราะยาแรงมาก ถ้ากินเกินสองเม็ดอาจถึงตายได้ระหว่างที่เจเน็ตกลับมานอนหักฟืนบนเตียงที่บ้าน โดยมี พยาบาลคนหนึ่งคอยดูแลอย่างใกล้ชิด เรือยางสามที่นั่ง  เฮอร์คิวลิสก็ทำตัวเป็น สามีที่ห่วงใยภรรยาเสียเหลือเกิน เขาเอาเตียงมานอนติดกิบเธอ ทุกคืนทำให้เจเน็ตปลื้มมากโดยหารูไม่ว่าในช่วงตอนบ่ายเขาอยู่ บนเตียงกับน้องสาวของเธอทุกวันเจเน็ตเริ่มมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรง และต้องอาศัย กินยาที่หมอให้มาเท่านั้น อาการปวดถึงค่อยทุเลาลงบ่ายวันหนึ่งระหว่างที่เฮอร์คิวลิส นอนเคียงข้างแนนซี่บน เตียง เขาบอกเธอว่า “ยาแก้ปวดที่เจเน็ตกินอยู่นั้นแรงมาก หมอ อนุญาตให้กินได้ก้นละไม่เกินสองเม็ดเท่านั้น”ว่าแล้วก็นึ่งเงียบไปเหมือนกำลังขบคิดอะไรอยู่ “คุณมีอะไรอยู่ในใจหรือคะ” แนนซี่สงสัย “สมมุติว่าเธอกินยานั้นเกินกว่าที่หมอสั่ง” เฮอร์คิวลิสตั้ง ประเด็น“แล้วทำไมเธอถึงต้องทำอะไรโง่ๆ แบบนั้น?” แนนซี่ว่า “มันก็จริงอย่างคุณว่าแต่สมมุติว่ามียานั้นหกเจ็ดเม็ดละลาย อยู่ในนมแก้วหนึ่งโดยที่เธอไม่รู้ตัว แล้วเธอก็ดื่มจนหมด คุณคิด ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเธอ?” เฮอร์คิวลิสถาม ดวงตาเป็นประกาย ด้วยความตื่นเต้น“ฉันว่าเธอต้องปวยหนักแน่ๆ” แนนซี่ตอบ มันหนักยิ่งกว่านั้นอีกเธอจะตาย’’นํ้าเสียงของเฮอร์คิวลิส ส่อความลิงโลดขณะเหวี่ยงตัวลงจากเตียง “เห็นมั้ยผมเจอทาง ออกแล้ว ผมจะไม่ตกเป็นทาสของเธออีกต่อไป”ขณะเจเน็ตหลับ และพยาบาลมัวไปทำอะไรอยู่ที่ไหนลัก แห่ง เฮอร์คิวลิสรีบเอายาแก้ปวดแบบเม็ละลายในนมอุ่น แก้ว ที่พยาบาลเตรียมไวให้คนป่วยบนโต๊ะข้างเตียง เขาเตรียมสวมถุง มือยางมาเสร็จสรรพเพื่อที่จะไม่มีรอยนิ้วมือติดอยู่บนแก้วในรายงานของผู้เชี่ยวชาญอายุรเวชระบุว่า เจเน็ตเสียชีวิต เนื่องจากกินยาแก้ปวดเกินขนาด ไม่มืหลักฐานว่าเธอถูกฆาต กรรม“ภรรยาอ้นเป็นที่รักของผมได้รับความทุกข์ทรมานมาก เรือยางราคา  อาการปวดของเธอเกินกำลังที่เธอจะทนได้ เป็นเรื่องเศร้า เธอ ทำลายชีวิตตัวเอง” เฮอร์คิวลิสกล่าวตัวยนํ้าตานองหน้าเฮอร์คิวลิส ยังคงลอบพบกับแนนซี่อย่างลับ ๆ ขณะหน้าฉาก ทำตัวเหมือนโศกเศร้าเสียใจต่อการเสียชีวิตของภรรยาเขารับเงิน 2.5 ล้านดอลลาร์จากกรมธรรม์ประก้นชีวิตของภรรยา าโปรตุเกส  ล้านดอล ลาร์จากบัญชีส่วนตัวของเธอในธนาคารและอีก 1.5ล้านดอลลาร์ จากการขายห้องชุดสุดหรูในคอนโดที่เป็นเรือนหอตอนแต่งงาน “ผมทนอยู่ที่นั่นต่อไปอีกไม่ได้” เขาบอกเพื่อนๆ ขณะป้าย นํ้าตาที่เค้นออกมา “ที่นั่นมนทำให้ผมนึกถึงความหลังรันทดใจ มากมาย”แนนซี่ก้บเฮอร์คิวลิสกำ ร่าง พอเห็นพี่สาวแนใ. เสียงเฮอร์คิวลิส รู้สึกตกใจต่อการเปลี่ยนแปลงความประพฤติ อย่างกะทันหันของแนนซี่ราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ เธอกลาย เป็นคนไม่ค่อยพูดค่อยจา หงุดหงิด โกรธง่าย และไม่ยอมให้เฮอร์ คิวลิสเข้าใกล้เขาอยากจะพาเธอไปหาหมอหรือจิตแพทย์แต่แนน ซี่ไม่ยอมไปวันหนึ่งเจเน็ตปรากฏร่างให้แนนซี่เห็นขณะอยู่ในห้องนอน ตามลำพัง“เลิกทำแบบนี้ซะทีเถอะ ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว ฉันยอมทุก อย่าง ขอเพียงให้พี่เลิกหลอกหลอนฉันเสียที” แนนชี่วอนเจเน็ตชี้หน้าน้องสาวพลางตะคอก “ฉันนึกไม่ถึงว่าแกจะ กล้าแย่งผัวไปจากฉัน แพยางลายทหาร  แกหักหลังฉันและร่วมมือกับเขาวางแผน ฆ่าฉัน แกจะต้องถูกลงโทษ แกจะกลายเป็นฉัน”ฉัน ฉันไม่เข้าใจ” แนนซี่บอกปนเสียงสะอื้น “วิญญาณฉันจะเข้าไปสิงอยู่ในร่างแก เข้าใจม*'ย”ร่างเจเน็ตบอก“ไม่ ไม่” แนนซี่ร้องโวยวายด้วยความตระหนก “ฉันไม่ อยากเป็นตัวพี่ ฉันไม่เอา”เจเน็ตหัวเราะกร้าว “แกจะต้องทำตามใจฉันเหมือนที่แก เคยทำตอนฉันย้งมืชีวิต”แนนซี่ถลาเข้าไปฟุบแทบเท้าเจเน็ตแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้น

เรือยาง

อุปกรณ์ออกกำลังกายในน้ำเพิ่มหุ่นเพิ่มความสนุก

“ไหนพี่ลองขึ้นไปติดเครื่องขับคุเอีกครั้งซิครับว่าเป็นปกติหรือยังเพราะผม ตรวจดูแล้ว ไม่เห็นมีร่องรอยอะไรเสียหาย” พี่วีระรับคำแล้ว,จึง'ไปสตาร์'ทเค่รื่อง- ยนต์เสียงดังกระหึ่ม พร้อมกับรถที่เคลื่อนออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วพี่วีระก็หยุด  ห่วงยางหงส์เพิ่มสีสัน รถลงอย่างช้าๆ พี่วีระยกมือไหว้ตำรวจทั้งสองนาย “ขอบคุณมากครับจ่า ถ้าไม่ ได้จ่าทั้งสองนาย ผมคงจะต้องนอนด้างที่นี่แน่นอน"ตำรวจทั้งสองนายยกมือพำ ความเคารพตอบ “ไม่เป็นไรครับ เป็นหน้าที่ของผมรรู/'แล้ว แต่คุณทั้งสองทราบ หรือเปล่าครับ ว่าวัดที่คุณทั้งสองเห็น วัดนี้แหละที่ผู้'เกี่ยวข้องนำศพ$ประสบภัย สึนามิมาเก็บรักษาไวเพี่อตรวจพิสูจน์”พี่วีระ'พำ'หน้า'งงๆ “ผมไม่ทราบจริงๆ ครับ” “ผมถามจริงๆ เถอะ ตอนที่รถคุณขยับไม่ได้ คุณได้กลิ่นอะไรหรือเปล่า” ผมและพี่วีระหันหน้าสบตากั“ได้กลิ่นครับ ได้กสินเหมือนกสินศพ" ผมเป็นคนตอบแทนพี่วีระ ตำรวจ นายนั้น หันมามองผมแล้วยิ้มๆ“นั้นแหละครับ คือคำตอบที่ว่า ทำไมรถคุณถึงขยับไม่ได้ ผมไปล่ะครับ ขอให้โชคดี" แล้วตำรวจทั้งสองนายกิขับรถจักรยานยนต์สายตรวจออกไป ปล่อย ให้ผมและพี่วีระมองหน้ากันเลิ่กลั่กแล้วกิไม่รอช้าเปิดประตูรถยนต์ขับออกไปเช่น เดียวกันเล้นทางระหว่างตะกั่วป่า  ล่จังหวัดภูเก็ตถนนตลอดสายค่อนข้างจะคด เคี้ยว แต่กิไม่มากน้กหากเปรียบเทียบกันระหว่างเล้นทางจากจังหวัดชุมพรมา จังหวัดระนอง มีชายหาดที,สวยงามอยู่หลายแห่ง แต่ที่ฃึ้นชื่อและเป็นที่นิยมของนักท,องเทียวมากทีสุดก็คือ เขาหลัก หากยืนมองจากจุดชมวิวจะมองเห็นท้อง ทะเลสีครามผืนใหญ่ ไกลออกไปสุดลูกหูลูกตา เห็นเลันขอบฟ้าอยู่ไกลลิบ หาก เป็นวันที่คลื่นลมสงบจะปรากฏริ้วคลื่นเล็กๆ แพยางลอยน้ำของเด็ก  ประดับด้วยปลายคลื่นสีขาว ยาว ทอดขนานไปกับชายหาดที่ขาวสะอาดและสวยงาม และหากโชคดีจะมีปลาโลมา  ฝูงเล็กๆ มีอยู่ประมาณ 7-8 ตัวกระโดดเล่นนํ้าอวดโฉมให้กับนักท่องเที่ยวได้ชม อย่วงร่าเริง พี่วีระเห็นว่าผมนั่งนิ่ง จึงพูดทำลายความเงียบขึ้นมาว่า“เชน! เอ็งคิดว่าตำรวจทั้งสองคนเค้าหมายความว่าอย่างไรว่ะ ที่เค้าพูด ว่า “นั่นแหละ คำตอบ’’“ผมไม่ทราบเหมือนกันพี่ อาจจะหมายถึงวิญญาณของผู้ที‘เสีย1ชีวิตทีอยู่ ที่วัด ขออาศัยไปกับเราด้วยทั้ง’’ ผมพูดคาดคะเนทีเล่นที่จริง “พูดเป็นเล่นไปได้ รึว่าเชนเริ่มจะเชื่อเรื่องที่ไอ้ชายมันเล่าให้ฟัง”“ผมเริ่มซักจะไม่แน่ใจแล้วละพี่ พี่ก็ลองคิดดูซิ'ว่า ทำไมพี่เร่งเครื่องยนต์ แทบตายแต่ทำไมรถไม่ขยับเขยื้อนเลยล่ะพี่ พอพี่ตำรวจมาพี่ก็เหินไม่ใช่หรือ ครับว่าพี่ตำรวจเค้าไม่ได้ทำอะไรเลย รถก็เป็นปกติ” ผมอธิบายยาวเหยียด พี่ วีระใช้มือซ้ายลูบคางตัวเองเล่นเบาๆ“อือ! มันก็จริงของเอ็งว่ะ แล้วทำไมผีมันจะต้องกลัวตำรวจด้วย มัน ไม่ใช่ผู้ร้ายชะหน่อย” ผมมองหน้าพี่วีระ ถามอย่าคลางแคลงใจ “พี่ไม่รู้จริงๆ หรือ ว่าแกล้งอำผมเล่น”“พี่จะอำทำไมว่ะ” เรื่องไม่เป็นเรื่องรืว่า! เอ็งรู้” ห่วงยางเป่าลม  พี่ระ บอกพร้อมกับย้อน
ถาม“ผมพอจะทราบมาบ้างครับพี่ เพราะพ่อเคยบอกผมว่าหน้าหมวกของ ตำรวจจะมีลัญลักษณ์ตราแผ่นดิน ซึ่งเป็นที่เกรงขามของดวงวิญญาณทั่วไป” พี่ วีระนิ่ง ลำดับเหตุการณ์ครู่หนึ่ง“รึว่าจะจรืงว่ะ! เพราะพี่ลังเกตเห็นตอนตำรวจมาถึง ไอ้กลิ่นเหม็นหืนๆ เหมือนซากศพ ก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง และรถเราก็เป็นปกติ”

แพยางหงส์

สารหนูที่ปะปนมากับผลิตภัณฑ์ต่างๆ

ไม่มีอะไรหรอกครับแม่ เอ่อ! แม่ครับ เมื่อคืนมีใครออกมาเดินเล่นแถวๆ นีบ้างหรือเปล่าครับ” มารดาทำสีหน้าแปลกใจ ตอบว่า “ กับดักหนู เอ! แม่ไม่เห็นนา จะ ว่าคุณพ่อก็ไม่ใช่หรอก เพราะพ่อก็นอนอยู่กับแม่ในห้องนอนทั้งคืน มีอะไรเหรอ ลูก” เชียรแสดงสีหน้าครุ่นคิด “ไม่มีอะไรครับแม่ ผมคงจะหูฝาดไปเองครับ เอ่อ! แม่ครับแล้วมีใครจุด$ป จุดเทียนหรือเปล่าครับ ประมาณซัก 4 ทุ่มน่ะครับ”“ก็ไม่มีอีกนั่นแหละลูก พ่อกับแม่เข้านอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม ใครจะมาจุด§ป จุดเทียนกันตอน4ทุ่มถ้ามีกํผีนั่นแหละฐก”เชียรถึงกับสะดุ้ง ตะกุกตะกัก ถาม มารดา “จริงหรือแม่ผีจริงๆ หรือ” นางหัวเราะร่วน “ไม่จริงหรอกลุเก แม่ล้อเล่น เอ เข้านี้ลุเกแม่เป็นยังไงดูแปลกๆ ชอบกล มีอะไรหรือเปล่าลุเก” เชียรส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอกแม่ผมคงจะหูฝาดไปเอง ผมขอกาแฟด้วยนะครับแม่” ขณะที่ เชียรและมารดากำลังนั่งดื่มกาแฟ และนั่งคุยกันอยู่นั่น พ่อของเชียรก็ออกมา จากห้องแม่ของเชียรจึงถามว่า “พ่อเมื่อคืนพ่อได้ยินเสียงอะไรหรือเปล่า" พ่อ ของเชียรส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่เห็นได้ยินเสียงอะไรเลย มีอะไรหรือ” ไล่หนูไฟ้า  เชียรรีบ ตอบก่อนมารดา “ไม่มีอะไรครับพ่อ ผมคงจะหูฝาดไปเอง” “อืม งั้นก็ดีแล้ว งั้น พ่อขออาบนํ้าหน่อยนะ เดี๋ยวพ่อกับแม่จะต้องออกไปธุระข้างนอก คุณด้วยนะ คุณต้องไปกับผม” แม่ของเชียรใช้มือชี้หน้าอกตัวเอง “ชั้นต้องไปด้วยเหรอ!”พ่อ ของเชียรยิ้มพร้อมพยักหน้าเมื่อนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเพียงลำพัง เชียรได้แต่นั่งครุ่นคิดถึงแต่เรื่องกลิ่น รูปและเทียนว่ามาจากที่ใด แล้วเสียงเดินนั่นอีกเล่า ใครเป็นผู้กระทำ “เมี้ยว ฒี๋ยว”เสียงแมวร้องอยู่ข้างกาย เชียรหันไปมอง คุณพระช่วย! แมวสีดำตัวขนาด ใหญ่ยืนจังท้าอยู่ข้างตัวเชียร พร้อมดวงตาที่แดงกาสองดวงนั่น ที่มองจ้องเขม็ง มาที่เชียรนั่นทำให้เลือดในกายของเชียรเย็นเฉียบ มันเป็นดวงตาที่อาฆาตมาด- ร้ายชัดๆ ผิดกับดวงตาของแมวทั่วๆ ไปเชียรตกใจทำอะไรไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่งจึงได้สติ จะหันไปหาใครก็ไม่มืใครลักคน จึงเดินไปหยิบไม้มาอันหนึ่งเพื่อจะไล่ตี แต่เมื่อ หันกลับมาปรากฏ กำจัดหนู ว่าแมวดำตัวนั่นอันตรธานไปแล้วเชียรถอนหายใจอย่างโล่งอก “เมี้ยว เมี้ยว” เสียงนั่นตังอยู่ที่หน้าห้องของเชียร เชียรจึงรีบวิ่งออกมาดูพบเจ้า แมวดำตัวนั่น กำลังยืนอยู่หน้าห้องของเชียรพร้อมจ้องมองมายังเชียร ด้วยความ โมโหจึงเดินตรงเข้าไปหาจะเป็นอุปาทานหรือความเป็นจริงก็ไม่อาจจะรู้ได้ ให้ ตายเถอะ เชียรเห็นมันแสยะยิ้ม แล้วก็กระโจนหายไปทางหลังบ้าน เชียรจึงวิ่ง ตามไปแต่หาไม่เจอจึงได้แต่เดินครุ่นคิดตั้งแต่ไอ้ชัยเสียชีวิตตนพบเจอเหตุการณ์ 



เครื่องไล่หนู